De Vereniging Oud-leerlingen SCJ stelt voormalige leerlingen van SCJ-opleidingshuizen in de gelegenheid om oude contacten te herstellen en die te onderhouden.

Ondanks dat men naar alle kanten is uitgewaaid, ook wat betreft de betrokkenheid bij kerkelijke zaken, is er een gevoel van saamhorigheid. Vaak is dit ontstaan door het meerdere jaren samen onder één dak wonen in een belangrijke fase van het leven.

De vereniging is er om deze contacten te stimuleren en te onderhouden.

De Vereniging heeft vier ijzers in het vuur om het contact te stimuleren: de jaarlijkse Contactdag, het Contact-blad "Loopmare", de Ledenlijst
met de namen, adressen, telefoon-nummers en e-mailadressen van alle - ruim 400 - leden, en deze website.

In de privacy verklaring kunt u lezen hoe wij met de gegevens van onze leden omgaan. 

button-fotoalbums

button-muziek

button-link

Pas nieuw

Powered by mod LCA

Pasen 2020

In zijn boek “de Uitzichtlozen” beschrijft Mathieu de verpauperde situatie in een dorp in Noord Frankrijk veroorzaakt door het vertrek van de industrie door de mondialisering. Er ontstaat een sterke scheiding tussen de vroeger trotse arbeidersklasse en de elite. De groepen raken geïsoleerd en de mensen die eerder gewoon met elkaar omgingen gaan hun eigen, gescheiden weg.

Dat gebeurt ook in Nederland. De altijd al diverse sociale lagen in onze  samenleving  groeien verder uit elkaar, hebben geen voeling meer en nog weinig gemeenschappelijks.

En nu komt de Corona-crisis.

De beter gesitueerden gingen op wintersport en de minder vermogenden vierden carnaval. De eerste groep loopt het Corona-virus op en de tweede verspreidt het. Wat een solidariteit.

In de ziekenhuizen vervalt in ieder geval die klasse-indeling, er wordt  geen onderscheid gemaakt, hooguit tussen kanshebbers en kanslozen bij genezing.

Dit brengt mij bij mijn Paasoverweging.

In de aanloop naar Pasen krijgen lijden en sterven Bijbelse, maar ook apocalyptische trekken. Wintersport en carnaval gingen vooraf aan de veertigdagentijd. Met Aswoensdag hebben weinigen het askruisje gehaald en stilgestaan bij de vergankelijkheid van het leven. Daarna werden de Corona-problemen steeds groter en het hoogtepunt is nog niet bereikt. De vastentijd wordt nu ingevuld met sociale onthouding, zonder Mattheus- of Johannespassie en met pijn en verdriet. Maar het wordt Pasen, het feest van de verrijzenis van Christus, die ook leed.   

Hij leefde het mensenleven voor van geboorte tot dood en overwint de dood. Dat geeft ons  houvast en perspectief.  Alles komt goed. Het gaat zoals het gaat in een mensenleven. Verdriet, lijden en sterven krijgen hun plaats. Er zijn, invulling geven aan het leven in gemeenschappelijkheid en het ondergaan dat is de zin van het leven.

De solidariteit tussen de mensen komt mogelijk terug en we kunnen werken aan een socialere wereldorde. Wie wé zijn is nog niet duidelijk. Dat maakt angstig. Maar het wordt Pasen, het plezier om op de wereld te zijn komt terug, hopelijk op een betere wereld.

Peter van de Ven